azmoononline

مهارت های زناشویی

مهارت های زناشویی

گوش دادن واقعی به همسر کار سختی است. اغلب همسران هنگام گوش دادن یا به آسانی حواسشان پرت می شود یا به جای گوش دادن پاسخ های خود را در ذهنشان مرور میکنند به احتمال بروز اختلاف به صورت گزینشی گوش می دهند و یا فقط بدنبال جمع آوری شواهدی برای نظرات خود هستند.

اما گوش دادن مهمترین مهارت ارتباطی است که باعث صمیمیت می شود و آن را تداوم می بخشد. موقعی که خوب گوش دهید همسر خود را بهتردرک می کنید ، گوش دادن امری الزامی و نوعی ارزش نهادن به همسر است. همدلی یعنی کنار گذاشتن علایق و نیازها و پیش قضاوت ها تا حدی که بتوانید رابطه خود را از دیدگان همسرتان ببینید. گوش دادن نوعی سپاسگزاری از همسرتان است زیرا در واقع با گوش دادن به اومیگویید: من به تو توجه میکنم و میخواهم بدانم چه فکری میکنی و چه احساسی و چه نیازی داری.

گوش دادن فقط این نیست که هنگام حرف زدن همسرتان ساکت بمانید. وجه تمایز گوش دادن واقعی ،توجه کردن است. اگر به خاطر درک کردن و لذت بردن و یادگیری یا کمک به همسرتان به او گوش دهید، پس واقعا به او گوش می دهید.

* برای آشنایی با این مهارت بهتر است در ابتدا با موانع آن آشنا شویم :

ذهن خوانی: موقعی که به گفته های همسرتان توجه نمیکنید یا اعتماد ندارید و به جای آن سعی می کنید منظور واقعی او را از قبل در ذهن خود تصور کنید، ذهن خوانی می کنید.

مرور ذهنی: شما آنقدر گفته های خود را د ذهن خود مرور می کنید که هرگز حرف های همسرتان را نمی شنوید. حتی ممکن است یک گفتگوی طولانی را در ذهن خود مرور کنید.

انتخاب گزینشی: به برخی گفته های همسرتان گوش می دهید اما به برخی دیگر گوش نمی دهید.

قضاوت کردن: به این معنا که به دلیل برخی قضاوت های منفی به همسرتان گوش نمی دهید. یا صرفا جهت برچسب زدن و دادن لقب های منفی به او گوش می دهید.

رویا پردازی: حواس همه ممکن اسست هنگام گوش دادن به فرد مقابل پرت شود به خصوص موقعی که چندین سال با آن فرد هستید، راحت تر گوش دادن به او را متوقف می کنید و غرق در خیالات خود می شوید. اگر توجه کردن به همسرتان برایتان سخت است ، ممکن است علامت این باشد که از تماس با موضوعات خاصی اجتناب می کنید.

پند و اندرز: در این حالت شما با پند و اندرز های خود میان کلام همسرتان می پرید و نمی گذارید او جملات خود را تکمیل کند.

مشاجره: در این حالت صرفا به منظور مخالفت و بحث و دعوا به همسرتان گوش می دهید. موضع میگیرید و از آن موضع بدون توجه به صحبت های همسرتان دفاع می کنید.

 

همیشه بر حق بودن: وقتی طرف مقابل می گوید که حق با شما نیست به حرف های او گوش نمی دهید. برای اجتناب از هر گونه پیشنهادی مبنی بر اینکه شما در اشتباه هستید ممکن است دروغ بگویید،داد بزنید، موضوع بحث را عوض کنید،طعنه بزنید دلیل تراشی کنید و ...

منحرف کردن بحث: موضوع را عوض می کنید یا آن را به شوخی می گیرید. با این کار از گوش دادن به نگرانی های جدی همسرتان خودداری می کنید.

تسکین دادن: خیلی سریع با گفتگوهای طرف مقابلتان موافقت می کنید. به محض اینکه همسرتان ابراز رنجش می کند میان کلام او آمده و می گویید: بله...حق با توست... می دانم... متاسفم. آنقدر نگران آن هستید که همسرتان شما را فردی حامی بداند که زمان کافی به او نمی دهید تا افکارش را بیان کند.

برای حل این موانع نیاز به تمرین است. مدت زمان مورد نیاز برای کسب مهارت: می توانید از همین الان شروع کنید به تمرین تا شنونده خوبی شوید. ابتدا به ارزیابی موانع گوش دادن خود با همسرتان بپردازید. می توانید سه موقعیت را توضیح دهید( بنویسید) موانع را پیدا کنید. سپس ببینید از کدام موانع بیشتر استفاده میکنید؟ آیا موقعیت ها مشابه بودند؟ گوش دادن به کدام موضوعات را سخت تر می دانید؟ آیا هنگام گوش دادن به افراد دیگر نیز مثل همسرتان از موانع گوش دادن استفاده می کنید؟آیا گاهی بیشتر از موانع گوش دادن ، سبک گوش دهی تان را تغییر می دهد؟

موقعی که به الگوهای گوش دادن خود توجه می کنید،ممکن است احساس رنجش یا اضطراب بکنید ،ممکن است تصمیم بگیرید از این پس ذهن خوانی نکنید و.. هراسان نگردید و از مهارت های گوش دادن فعال استفاده نمایید.

*از جمله مهارت های مورد نیاز، گوش دادن فعال است. گوش دادن فعال نیاز به نقل قول و شفاف سازی و بازخورد دارد.

نقل بیان: هرگاه همسرتان مطلب مهمی به شما می گوید برای اطمینان از دریافت درست حرف های او باید با واژه های خودتان مجددا گفته های وی را تکرار کنید. این مهمترین بخش گوش دادن خوب است.

شفاف سازی: نقل بیان منجر به شفاف سازی می گردد. وقتی آنچه را شنیده اید به همسرتان می گویید و می فهمید منظور او را اشتباه متوجه شده اید شروع به پرسیدن سوالاتی برای شفاف سازی می کنید. پرسیدن سوالات تصوری جامع از جزئیات و تفاوت های جزئی به شما ارائه می دهد.موقعی که می خواهید سوال کنید به خاطر داشته باشید که قصد درک کردن و یاد گرفتن و کمک کردن به همسرتان است. نباید به دنبال پرسش های بازجویانه( بازپرسی ) و تحمیل نقطه نظرات و سرزنش و تحقیر یا هدایت کردن حرف های او باشید.

پسخوراند: بعد از نقل بیان وپرسیدن سوالاتی برای شفاف سازی ،واکنش های خودتان،پسخوراند می دهید، یعنی با آرامش و بدون قضاوت ،افکار و احساسات و نظرات و خواسته های خود را بازگو کرده و تجربه درونی خود را بدون استفاده از موانع گوش دادن مثل مشاجره یا نصیحت، بیان می کنید.

پسخوراند یک مزیت دارد فرصت دیگری برای بررسی دریافت هایتان است. طوریکه می توانید سوء تفاهم ها را تصحیح کنید به همسرتان اطلاعاتی در زمینه درستی و تاثیرات رفتارش ارائه دهید و همسرتان از نقطه نظرات جدید شما بهره مند میشود.پسخوراند باید فوری صادقانه و حمایتی باشد. فوری یعنی بدون درنگ همین که فکر کردید گفته های همسرتان را از طریق نقل قول و شفاف سازی درک کردید بلافاصله پسخوراند بدهید.

صادقانه بودن : بدون این که تحت تاثیر ترس از تهاجم ، قصد فریب دادن داشته باشید و یا احساس های بد را مخفی سازید باید واکنش واقعی خود را ارائه دهید.

حمایتی بودن:بیان صادقانه شما باید متعادل باشد برای بیان گزینه های منفی بصورت منعطف، روش هایی بیابید تا بتوان بدون اینکه طرف مقابل را ناراحت کنید، منظور خود را بیان کنید.

 

- تمرین ها:

گوش دادن با بدن: حاات بدنی شما از طریق انتقال این پیام که به طرف مقابل گوش می دهید او را به اشتیاق می آورد. هنگامی که با همسرتان صحبت می کنید:

1. تماس چشمی با او را حفظ کنید

2.به او نزدیک تر شوید یا کمی سمت او خم شوید.

3. سر را به علامت توافق تکان دهید و بله یا آهان بگوئید.

4. در همدلی با آنچه همسرتان میگوید تبسم کنید یا حالت غمگین به خود بگیرید.

5. حالت بدن خود را گشاد نگه دارید .رو بروی همسرتان باشید دست هایتان به سینه گره کرده نباشد.

6. مواردی که موجب حواس پرتی تان می شود کنار بگذارید.

ارتباط دو جانبه: این تمرین ساده است اماکاربرد فراوان و تاثیر زیادی دارد.

موقعی که گوینده هستید:

1. از خودتان و تجربیات خود سخن بگویید .برای بیان جملات و احساسات خود از " من" استفاده کنید.

2. نقطه نظر خود را بطور خلاصه و موجز بیان کنید .

3. از سرزنش کردن و کلمات رکیک استفاده نکنید.

موقعی که در نقش شنونده اید:

1. برای درک واقعی احساس ها ، نظرات و نیاز های همسرتان، صمیمانه به او توجه کنید.

2. مخالفت نکنید، بحث و جدل نکنید، تصحیح نکنید یا جواب حرف های او را ندهید.

3.فقط سوالاتی برای شفاف سازی بپرسید.

بعد از اینکه همسرتان پنج دقیقه صحبت کرد، گفته های او را همان گونه که شنیده اید خلاصه کنید.مواردی را که جا انداخته اید اضافه کند و مواردی که بدفهمی شده شفاف سازی شود.

آنقدر شنیده ها را بررسی کنید که بالاخره گوینده احساس کند کاملا حرف هایش شنیده و درک شده است. حالا نقش خود را عوض کنید ، کسی که شنونده بود گوینده شود و بر عکس. دستورالعمل ها را کامل اجرا کنید.